Stipt om acht uur zitten alle Zoutfans met een stoer oranje salz/zout t-shirt in de bus, op weg naar de eerste stop: de Carl von Ossietzky universiteit in Oldenburg. Na een kort college aldaar mogen de leerlingen zelf aan de slag met proefjes over zout en de Waddenzee. Na dit flitsbezoek gaat de reis door naar de eigenlijke bestemming van deze trip: Lüneburg.

 

 

 

 

 

 

 

Na een busreis van bijna vijf uur komt de zoutdelegatie aan in deze zoutstad: tijd om de benen te strekken. Gids Carla van het Duitse zoutmuseum leidt de groep langs prachtige gebouwen en straatjes in de Duitse Hanzestad die haar rijkdom te danken heeft aan zoutwinning. Ze laat het raadhuis zien, de plaats van de schandpaal, 'touwstenen', en niet te vergeten beelden van zwijnen; het symbool van Lüneburg. Dankzij een in de grond wroetend zwijn hebben de Lüneburgers namelijk het zout in hun bodem ontdekt, zo gaat althans het verhaal.

 

's Avonds staat nog een laatste zoutactiviteit op het programma: een bezoek aan het zoutzwembad. Het water was niet zo zout als in de Dode Zee, maar het zout was duidelijk te proeven! En niet te vergeten: er was een 90 meter lange “Riesenrutsche”, oftewel glijbaan.

 

De volgende ochtend staat er een degelijk ontbijt en een echt Duits lunchpakket met een worst klaar. Op naar het hoogtepunt van de trip: het zoutmuseum. In het zoutmuseum wacht gids Carla de leerlingen op om ze rond te leiden en zelf Lüneburgs pekelwater te laten indampen. Arbeiders in de Luneburger zoutfabrieken moesten hard werken, vertelt Carla, twaalf uur per dag, vaak ook in het donker en in rookdampen. De meesten werden dan ook niet ouder dan een jaar of dertig.

 

 

In de museumwinkel waren allerlei zoutige souvenirs te koop, maar ook de winkelstraat in het centrum mocht natuurlijk niet worden overgeslagen. Een 'winkeluurtje' dus. Vooral de snoep- en ijswinkels in Lüneburg deden goede zaken. Met een zakje zelf ingedampt Lüneburgs zout en zakken vol snoep stapten de leerlingen even later in de bus, want er stond nog een bezoek aan een bijzondere lift bij Scharnebeck gepland. Het was niet een gewone personenlift, maar een scheepslift! Grote vrachtschepen voeren in een grote bak met water die vervolgens met schip en al moeiteloos 38 meter omhoog werd getakeld. Bekijk hieronder een filmpje van de lift in actie!

 

 

 

Na dit bezoek aan de scheepslift, begon toch echt de terugreis naar Nederland. Maar natuurlijk keerden de leerlingen niet met lege maag terug naar Rottevalle. Onderweg stopte de bus voor een heerlijk Turks avondmaal bij Ali Baba in Oldenburg; klaar voor de laatste kilometers van een geslaagde zouttrip 2010. Of zoals de leerlingen zelf op de terugweg zeiden: “het was helemaal top!”

 

 

 

Bekijk hieronder ook de film die Suzanne van de excursie heeft gemaakt!

 

2011zout-excursie from Theo Jurriens on Vimeo.